Οι ζώνες βάδισης μειώνουν τις πτώσεις των ασθενών και βελτιώνουν την ασφάλεια στην υγειονομική περίθαλψη

Οι πτώσεις ασθενών κατά τη διάρκεια νοσηλειών όχι μόνο προκαλούν σωματικό πόνο και ψυχολογική δυσφορία, αλλά αυξάνουν επίσης τη χρήση πόρων υγειονομικής περίθαλψης και ενδέχεται να οδηγήσουν σε ιατρικές διαφορές. Η αποτελεσματική πρόληψη πτώσεων αποτελεί εδώ και καιρό προτεραιότητα στη διαχείριση της ασφάλειας της υγειονομικής περίθαλψης. Έρευνες από το Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου της Νεμπράσκα (UNMC) δείχνουν ότι οι ζώνες μεταφοράς (γνωστές και ως ζώνες βάδισης) διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην υποβοήθηση της κινητικότητας των ασθενών και στη μείωση των κινδύνων πτώσης. Αυτό το άρθρο εξετάζει τη σωστή χρήση των ζωνών μεταφοράς, τη σημασία τους και τα σχετικά ερευνητικά ευρήματα για να παρέχει στους επαγγελματίες υγείας ολοκληρωμένες στρατηγικές ασφάλειας.

Μια ζώνη μεταφοράς είναι μια ανθεκτική ζώνη από ύφασμα ή βινύλιο που φοριέται γύρω από τη μέση του ασθενούς κοντά στο κέντρο βάρους του. Οι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης πιάνουν τη ζώνη για να παρέχουν υποστήριξη κατά τη διάρκεια της κίνησης, βοηθώντας τους ασθενείς να διατηρήσουν την ισορροπία και προσφέροντας προστασία σε περίπτωση πτώσης. Αυτό το φαινομενικά απλό εργαλείο ενισχύει σημαντικά την ασφάλεια των ασθενών κατά τη διάρκεια των μεταφορών και μειώνει τους τραυματισμούς που σχετίζονται με πτώσεις.

Μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο BMC Geriatrics από την ομάδα CAPTURE Falls του UNMC ανέλυσε πολλαπλούς παράγοντες που συμβάλλουν στις μη υποβοηθούμενες πτώσεις και τις τραυματικές πτώσεις. Τα ευρήματα τονίζουν ότι η παρέμβαση του παρόχου υγειονομικής περίθαλψης κατά τη διάρκεια των πτώσεων μειώνει σημαντικά τη σοβαρότητα των τραυματισμών σε σύγκριση με τις μη υποβοηθούμενες πτώσεις. Αυτή η έρευνα υποστηρίζει έντονα την αναγκαιότητα χρήσης ζωνών μεταφοράς για την κινητικότητα των ασθενών και υποστηρίζει την ευρεία υιοθέτησή τους σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης για τη βελτίωση της ασφάλειας των ασθενών.

Για να μεγιστοποιήσουν την αποτελεσματικότητα, οι επαγγελματίες υγείας πρέπει να κατακτήσουν τις σωστές τεχνικές ζώνης μεταφοράς. Βασικά βήματα περιλαμβάνουν:

• Αξιολόγηση ασθενή: Αξιολογήστε τη φυσική κατάσταση του ασθενούς, την ικανότητα ισορροπίας και το επίπεδο συνεργασίας πριν από τη χρήση. Να είστε προσεκτικοί ή να εξετάσετε εναλλακτικές μεθόδους για ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται, δεν συνεργάζονται ή έχουν σοβαρή οστεοπόρωση.
• Επιλογή μεγέθους: Επιλέξτε μια ζώνη που ταιριάζει στην περιφέρεια της μέσης του ασθενούς σφιχτά χωρίς να είναι πολύ σφιχτή ή χαλαρή.
• Σωστή τοποθέτηση: Τοποθετήστε τη ζώνη κοντά στο κέντρο βάρους του ασθενούς, εξασφαλίζοντας επαφή με το σώμα χωρίς να περιορίζετε την αναπνοή ή την άνεση. Αποφύγετε την τοποθέτηση πάνω από τα πλευρά ή την κοιλιά.
• Ασφαλές κράτημα: Οι πάροχοι θα πρέπει να πιάσουν τη ζώνη σταθερά και με τα δύο χέρια σε σταθερή στάση. Αποφύγετε το κράτημα με το ένα χέρι ή το κράτημα των άκρων της ζώνης.
• Υποβοηθούμενη κίνηση: Επικοινωνήστε καθαρά με τους ασθενείς σχετικά με τις κατευθύνσεις και τα βήματα κίνησης. Προσαρμόστε την υποστήριξη σύμφωνα με τις ατομικές ανάγκες.
• Αντιμετώπιση πτώσης: Εάν συμβεί πτώση, χρησιμοποιήστε τη ζώνη για να ελέγξετε την ταχύτητα κατάβασης προστατεύοντας παράλληλα το κεφάλι και τον αυχένα του ασθενούς.

Η ομάδα CAPTURE Falls του UNMC έχει αναπτύξει εκπαιδευτικά βίντεο που δείχνουν ασφαλείς τεχνικές μεταφοράς σε διάφορα σενάρια, συμπεριλαμβανομένης της αλλαγής θέσης στο κρεβάτι και της βοήθειας σε πτώσεις. Αυτοί οι πόροι παρέχουν οπτική καθοδήγηση για τη σωστή εφαρμογή της ζώνης μεταφοράς και χρησιμεύουν ως πολύτιμα εργαλεία κατάρτισης για το προσωπικό υγειονομικής περίθαλψης.

Ως ένα απλό αλλά αποτελεσματικό εργαλείο ασφάλειας, οι ζώνες μεταφοράς διαδραματίζουν ζωτικό ρόλο στην πρόληψη πτώσεων. Τα ιδρύματα υγειονομικής περίθαλψης θα πρέπει να προωθήσουν τη χρήση τους μέσω ολοκληρωμένης εκπαίδευσης του προσωπικού και να εφαρμόσουν ισχυρά πρωτόκολλα πρόληψης πτώσεων. Μέσω αυτών των μέτρων, οι ιατρικές εγκαταστάσεις μπορούν να ενισχύσουν την ασφάλεια των ασθενών και να προωθήσουν βελτιωμένες σχέσεις ασθενών-παρόχων.